Czytelnia

Książki   Zachęcamy do czytania artykułów o tematyce religijnej, które goszczą w tym dziale.
Nie zabraknie również prezentacji audio-wizualnych.

Zapraszamy serdeczne chętne osoby do redagowania artykułów.
Zainteresowanych prosimy o kontakt mailowy:
jaslombcz email


Trzej Archaniołowie - Michał Gabriel Rafał

Książę niebieski, święty Michale,
Ty sprawy ludzkie kładziesz na szale;
W dzień sądu Boga na trybunale
Bądź mi patronem, święty Michale.
Archaniołowie: Michał Gabriel Rafał
29 września Kościół katolicki obchodzi święto Świętych Archaniołów: Michała, Gabriela i Rafała.

Archanioł MichaelImię Michał, wzięte z hebrajskiego Mika´el, znaczy "Któż jak Bóg".
Św. Michał w Piśmie Świętym wymieniany jest pięć razy.
W najbardziej wymowny sposób czyni to Autor ostatniej księgi Pisma Świętego czyli Apokalipsy - św. Jan Apostoł:

"I nastąpiła walka na niebie: Michał i jego aniołowie mieli walczyć ze Smokiem. I wystąpił do walki Smok i jego aniołowie, ale nie przemógł i już się miejsce dla nich w niebie nie znalazło. I został strącony na ziemię, a z nim zostali strąceni jego aniołowie" (Ap 12, 7-9).

Święty Michale Archaniele! Wspomagaj nas w walce, a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha bądź naszą obroną. Oby go Bóg pogromić raczył, pokornie o to prosimy, a Ty, Wodzu niebieskich zastępów, szatana i inne duchy złe, które na zgubę dusz ludzkich po tym świecie krążą, mocą Bożą strąć do piekła. Amen.

Ja jestem

   - Czym jest Hostia?
   † Dla ludzi, którzy we Mnie wierzą, dałem znak, aby ułatwić im spotkanie ze Mną. W tym znaku Ja jestem. Przychodzę, gdy wołają.
   Muszą wierzyć, choć nie widzą. Choć ukrywam się pod postacią opłatka i wina.
   - Dlaczego?
   † Próba życia oparta jest na wierze. Trzeba ufać Memu Słowu, choć oko nie widzi i ucho nie słyszy.
   Wiara musi być większa niż możliwości ciała i zmysłów. Musi je przekraczać, wówczas jest rzeczywiście wiarą. Na takiej można   budować.
   Poza tym trzeba zgodzić się na ludzką małość, niedoskonałość, nieudolność. Ciało ogranicza - nie pozwala na dostrzeganie i  poznawanie prawdy.
   Prawdę mogę tylko Ja ujawnić przez Moją łaskę.
   Im większa ufność - tym większe łaski.
   Prawdę dosięga się umysłem, a jeszcze bardziej sercem.
   Gdy będziesz pragnąć i ufać, przyjdę i otworzę oczy twojej duszy.
   Wtedy poznasz i zachwyci się twoje serce.
   - Co dzieje się podczas przeistoczenia?
   † Przychodzę w otoczeniu Aniołów, w chwale Mojego Ojca i składam Swoje Ciało na ołtarzu ofiarnym.
   Tak, jak zapowiedziałem podczas Ostatniej Wieczerzy, i jak uczyniłem na Golgocie.
   Składam je w otoczeniu ludzi i pragnę, aby wraz z Moją Ofiarą złożyli na ołtarzu swoje serca - swój los.
   Pragnę, bym nie był tam sam, jak na Golgocie.
   Tak często stoją i patrzą. Tak często kapłan rozrywa Moje Ciało z obojętnością Rzymianina, który Mnie przybijał do krzyża.
Powiedz im, aby nie zadawali Mi bólu swoją obojętnością. Aby dotykali Mnie swoim wzrokiem i swoimi rękoma z większą delikatnością i zrozumieniem.
Ja dla nich ciągle oddaję Siebie na Golgocie ołtarzy.
Ja to wszystko widzę i wszystko czuję.
Mt 24,27
Albowiem jak błyskawica zabłyśnie na wschodzie, a świeci aż na zachodzie, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego.
( " Świadectwo" 164, cz. II, pn. 11 VIII 86, g. 9:10)

6 Nie Cudzołóż

Małżeństwo jako relacja

Relacja małżeńska została stworzona przez Boga na samym początku, przy stworzeniu świata i człowieka, jest więc ona integralną częścią planu Bożego wobec człowieka: bo Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam (Rdz 2,18). Księga Rodzaju, opisując to wydarzenie, podaje charakterystykę małżeństwa:

Dlatego to mężczyzna opuszcza swego ojca i matkę swoją i łączy się ze swą żoną tak ściśle, że stają się jednym ciałem. (Rdz 2, 24)

Jest to najbardziej dosłowna i jednoznaczna charakterystyka małżeństwa zawarta w Piśmie Świętym, występująca w bardzo szczególnym miejscu, bo w samym opisie stworzenia człowieka. Jezus, mówiąc o małżeństwach, powoływał się właśnie na ten - i żaden inny - fragment Starego Testamentu, dlatego werset ten należy - za Jezusem - traktować jako biblijną definicję. Według tej definicji:

 Małżeństwo to relacja mężczyzny i kobiety, w której stają się oni "jednym ciałem".

Sprawą wzbudzającą najwięcej społecznych kontrowersji są rozwody. Kościół - inspirowany słowami Jezusa o zakazie dzielenia "jednego ciała" lub porzucania żony/męża - stawia wysokie wymagania co do nierozerwalności małżeństwa, nauczając nie tylko tego, że człowiek nie ma prawa rozbijać małżeństwa, ale wręcz, że nie ma takiej fizycznej możliwości, bo prawo kanoniczne tego nie przewiduje, czyli małżeństwo sakramentalne jako byt prawny ("węzeł") jest nierozerwalne.

Cud Eucharystyczny w Legnicy - dotknąć by uwierzyć

W dniach 18-21 sierpnia nasza parafia organizowała pielgrzymkę między innymi do Legnicy, miejsca Cudu Eucharystycznego.

cud eucharystyczny w legnicy  Podczas wizyty tutejszy Ksiądz proboszcz Andrzej Ziobro opowiedział pielgrzymom o tym co się wydarzyło podczas udzielania komuni świętej, i jak to wydarzenie wpłynęło na Niego i parafian, oraz na cały Kościół.
Od czasu oficjalnego ogłoszenia przez kościół (2016r.) minęło 2lata, i coraz większa liczba wiernych z całego świata odwiedza Legnickie sanktuarium św. Jacka (ponad 800 pielgrzymek).
Pomimo iż spotkanie trwało zaledwie około 15 minut, można było w nim odczuć przeżycie głębokich rekolekcji, innych niż zwykle.
Wielu słuchających nie powstrzymało łez, i w wielkim przejęciu słuchało katechezy osoby która cały czas była świadkiem tego co się działo.
Nie da się tego opisać i oddać reportażami, trzeba tam być ciałem i duszą, by w pełni doświadczyć tego cudu.

Po takim spotkaniu słowa: «Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje» (Mt. 26) nabiorą innego wymiaru, i przyjęcie komunii nie będzie tylko duchowym pokarmem, czy niestety wciąż dla wielu opłatkiem, bądź co gorsze "wafelkiem" spożywanym od większego święta lub okoliczności, po który przepycha się jakby w kolejce po bułki.
Lecz w prawdziwie wcześniej oczyszczonej przez sakrament pojednania świątyni ciała (1 Kor 6, 19), która po przyjęciu eucharystii stanie się w pełni połączona z konającym sercem Chrystusa !

Ksiądz Andrzej mocno dał do zrozumienia:
"Gdyby ludzie naprawdę zdali sobie sprawę z tego co się staje po konsekrowaniu komunikantów, czołgali by się, drżeli przed samym Bogiem który schodzi przed nich i staje się namacalny !" 
Podkreślił również że nie wierzy w przypadki i że wszystko jest po coś, i dla kogoś, i że może znajdujemy się na zakręcie, i potrzebujemy jak Didymos (J 20 24-29 ) "dotknąć" by uwierzyć, aby nasza wiara się umocniła i pogłębiła. 
Doskonale wiedziała o tym Siostra Faustyna (Dz. 1.6) "Słysząc takie przycinki niechętnych sióstr, Faustyna nie reagowała; raz tylko odpowiedziała: Owszem, jestem królewną, bo płynie we mnie królewska krew Chrystusa." A odpowiedziała tak tuż po przyjęciu komuni świętej.

Zachęcamy do oglądnięcia historii opowiedzianej przez w/w ks.proboszcza Andrzeja Ziobry:
"Bóg tak mnie kocha, że chce mi pokazać, że we mnie kona !!!
Przecież mając taką świadomość, nie można w obliczu takiej miłości nie zmieniać swojego życia !
To jest jak wystrzał artyleryjski od Pana Boga, który chce nam pokazać coś, czego być może nie chcieliśmy widzieć".

Rozważania

18 listopad 2019

Bezpłatna elektroniczna prenumerata Czytań dostępna jest pod adresem: http://www.mateusz.pl/czytania/prenumerata/
  • Czytania na poniedziałek, 18 listopada 2019

    Poniedziałek - wspomnienie obowiązkowe bł. Karoliny Kózkówny,dziewicy i męczennicy

    (1 Mch 1,10-15.41-43.54-57.62-64)

    Wyszedł korzeń wszelkiego grzechu, Antioch Epifanes, syn króla Antiocha. Przebywał on w Rzymie jako zakładnik, a zaczął panować w sto trzydziestym siódmym roku panowania greckiego. W tym to czasie wystąpili spośród Izraela synowie wiarołomni, którzy podburzyli wielu ludzi, mówiąc: „Pójdźmy zawrzeć przymierze z narodami, które mieszkają wokoło nas. Wiele złego bowiem spotkało nas od tego czasu, kiedyśmy się od nich oddalili”. Słowa te w ich mniemaniu uchodziły za dobre. Niektórzy zaś spomiędzy ludu zapalili się do tej sprawy i udali się do króla, a on dał im władzę, żeby wprowadzili pogańskie obyczaje. W Jerozolimie więc wybudowali gimnazjum według pogańskich zwyczajów. Pozbyli się też znaku obrzezania i odpadli od świętego przymierza. Sprzęgli się też z poganami i zaprzedali się im, aby robić to, co złe. Król wydał dekret dla całego państwa: „Wszyscy mają być jednym narodem i niech każdy zarzuci swoje obyczaje”. Wszystkie narody przyjęły ten rozkaz królewski, a nawet wielu Izraelitom spodobał się ten kult przez niego nakazany. Składali więc ofiary bożkom i znieważali szabat. W dniu piętnastym miesiąca Kislew sto czterdziestego piątego roku na ołtarzu całopalenia wybudowano „ohydę spustoszenia”, a w okolicznych miastach judzkich pobudowano także ołtarze; ofiary kadzielne składano nawet przed drzwiami domów i na ulicach. Księgi Prawa, które znaleziono, darto w strzępy i palono ogniem. Królewskie polecenie zabijało tego, u kogo gdziekolwiek znalazła się Księga Przymierza albo jeżeli ktoś postępował zgodnie z nakazami Prawa. Wielu jednak spomiędzy Izraelitów postanowiło sobie i mocno się trzymało swego postanowienia, że nie będą jedli nieczystych pokarmów. Woleli raczej umrzeć aniżeli skalać się pokarmem i zbezcześcić święte przymierze. Oddali też swoje życie. Wielki gniew Boży strasznie zaciążył nad Izraelem.

    (Ps 119,53.61.134.150.155.158)

    REFREN: Broń mego życia, abym strzegł praw Twoich

    Gniew mnie ogarnia z powodu grzeszników
    porzucających Twe prawo.
    Oplotły mnie więzy grzeszników,
    nie zapomniałem o Twoim prawie.

    Wyzwól mnie z ludzkiego ucisku,
    a będę strzegł Twych postanowień.
    Zbliżają się niegodziwi moi prześladowcy,
    dalecy są oni od Twojego prawa.

    Daleko od występnych jest zbawienie,
    bo nie dbają o Twoje ustawy.
    Na widok odstępców wstręt mnie ogarnia,
    bo słowa Twojego nie strzegą.

    Aklamacja (J 8,12b)

    Ja jestem światłością świata, kto idzie za Mną, będzie miał światło życia.

    (Łk 18,35-43)

    Kiedy Jezus zbliżył się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał. Gdy usłyszał, że tłum przeciąga, dowiadywał się, co się dzieje. Powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi. Wtedy zaczął wołać: „Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!” Ci, co szli na przedzie, nastawali na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: „Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!” Jezus przystanął i kazał przyprowadzić go do siebie. A gdy się zbliżył, zapytał go: „Co chcesz, abym ci uczynił?” Odpowiedział: „Panie, żebym przejrzał”. Jezus mu odrzekł: „Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła”. Natychmiast przejrzał i szedł za Nim, wielbiąc Boga. Także cały lud, który to widział, oddał chwałę Bogu.

    (1 Mch 1,10-15.41-43.54-57.62-64)

    Wyszedł korzeń wszelkiego grzechu, Antioch Epifanes, syn króla Antiocha. Przebywał on w Rzymie jako zakładnik, a zaczął panować w sto trzydziestym siódmym roku panowania greckiego. W tym to czasie wystąpili spośród Izraela synowie wiarołomni, którzy podburzyli wielu ludzi, mówiąc: „Pójdźmy zawrzeć przymierze z narodami, które mieszkają wokoło nas. Wiele złego bowiem spotkało nas od tego czasu, kiedyśmy się od nich oddalili”. Słowa te w ich mniemaniu uchodziły za dobre. Niektórzy zaś spomiędzy ludu zapalili się do tej sprawy i udali się do króla, a on dał im władzę, żeby wprowadzili pogańskie obyczaje. W Jerozolimie więc wybudowali gimnazjum według pogańskich zwyczajów. Pozbyli się też znaku obrzezania i odpadli od świętego przymierza. Sprzęgli się też z poganami i zaprzedali się im, aby robić to, co złe. Król wydał dekret dla całego państwa: „Wszyscy mają być jednym narodem i niech każdy zarzuci swoje obyczaje”. Wszystkie narody przyjęły ten rozkaz królewski, a nawet wielu Izraelitom spodobał się ten kult przez niego nakazany. Składali więc ofiary bożkom i znieważali szabat. W dniu piętnastym miesiąca Kislew sto czterdziestego piątego roku na ołtarzu całopalenia wybudowano „ohydę spustoszenia”, a w okolicznych miastach judzkich pobudowano także ołtarze; ofiary kadzielne składano nawet przed drzwiami domów i na ulicach. Księgi Prawa, które znaleziono, darto w strzępy i palono ogniem. Królewskie polecenie zabijało tego, u kogo gdziekolwiek znalazła się Księga Przymierza albo jeżeli ktoś postępował zgodnie z nakazami Prawa. Wielu jednak spomiędzy Izraelitów postanowiło sobie i mocno się trzymało swego postanowienia, że nie będą jedli nieczystych pokarmów. Woleli raczej umrzeć aniżeli skalać się pokarmem i zbezcześcić święte przymierze. Oddali też swoje życie. Wielki gniew Boży strasznie zaciążył nad Izraelem.

    (Ps 119,53.61.134.150.155.158)

    REFREN: Broń mego życia, abym strzegł praw Twoich

    Gniew mnie ogarnia z powodu grzeszników
    porzucających Twe prawo.
    Oplotły mnie więzy grzeszników,
    nie zapomniałem o Twoim prawie.

    Wyzwól mnie z ludzkiego ucisku,
    a będę strzegł Twych postanowień.
    Zbliżają się niegodziwi moi prześladowcy,
    dalecy są oni od Twojego prawa.

    Daleko od występnych jest zbawienie,
    bo nie dbają o Twoje ustawy.
    Na widok odstępców wstręt mnie ogarnia,
    bo słowa Twojego nie strzegą.

    Aklamacja (J 8,12b)

    Ja jestem światłością świata, kto idzie za Mną, będzie miał światło życia.

    (Łk 18,35-43)

    Kiedy Jezus zbliżył się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał. Gdy usłyszał, że tłum przeciąga, dowiadywał się, co się dzieje. Powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi. Wtedy zaczął wołać: „Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!” Ci, co szli na przedzie, nastawali na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: „Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!” Jezus przystanął i kazał przyprowadzić go do siebie. A gdy się zbliżył, zapytał go: „Co chcesz, abym ci uczynił?” Odpowiedział: „Panie, żebym przejrzał”. Jezus mu odrzekł: „Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła”. Natychmiast przejrzał i szedł za Nim, wielbiąc Boga. Także cały lud, który to widział, oddał chwałę Bogu.

Słowo na dziś

18 listopad 2019

  • poniedziałek 18 listopada 2019 : Pierwsza Księga Machabejska 1,10-15.41-43.54-57.62-64.
    Wyszedł grzeszny korzeń – Antioch Epifanes, syn króla Antiocha. Przebywał on w Rzymie jako zakładnik, a zaczął panować w sto trzydziestym siódmym roku panowania greckiego. W tym to czasie wystąpili spośród Izraela synowie wiarołomni, którzy podburzyli wielu ludzi, mówiąc: «Pójdźmy zawrzeć przymierze z narodami, które mieszkają wokoło nas. Wiele złego bowiem spotkało nas od tego czasu, kiedy się od nich oddaliliśmy». Słowa te w ich mniemaniu uchodziły za dobre. Niektórzy zaś spomiędzy ludu zapalili się do tej sprawy i udali się do króla, a on dał im władzę, żeby wprowadzili pogańskie obyczaje. W Jerozolimie więc wybudowali gimnazjum według pogańskich zwyczajów. Pozbyli się też znaku obrzezania i odpadli od świętego przymierza. Sprzęgli się też z poganami i zaprzedali się im, aby robić to, co złe. Król wydał dekret dla całego państwa: «Wszyscy mają być jednym narodem i niech każdy zarzuci swoje obyczaje». Wszystkie narody przyjęły ten rozkaz królewski, a nawet wielu Izraelitom spodobał się ten kult przez niego nakazany. Składali więc ofiary bożkom i znieważali szabat. W dniu piętnastym miesiąca Kislew sto czterdziestego piątego roku na ołtarzu całopalenia wybudowano ohydę spustoszenia, a w okolicznych miastach judzkich pobudowano także ołtarze – ofiary kadzielne składano nawet przed drzwiami domów i na ulicach. Księgi Prawa, które znaleziono, darto w strzępy i palono w ogniu. Wyrok królewski pozbawiał życia tego, u kogo gdziekolwiek znalazła się Księga Przymierza, albo jeżeli ktoś postępował zgodnie z nakazami Prawa. Wielu jednak spomiędzy Izraelitów postanowiło sobie, że nie będą jeść nieczystych pokarmów, i mocno trzymało się swego postanowienia. Woleli raczej umrzeć, aniżeli skalać się pokarmem i zbezcześcić święte przymierze. Toteż oddali swe życie. Bardzo wielki gniew Boży zawisł nad Izraelem.

Refleksje

Źródła nie znaleziono

Radio VIA - Posłuchaj

Radio VIA Posłuchaj klikając w symbol Play
Lub kliknij logo radia (nowe okienko)
 radio icon100

Szukaj na stronie

Losowe zdjęcie

Brak grafik
© 2018 Oficjalna strona parafii pod wezwaniem Matki Bożej Częstochowskiej w Jaśle dekanat Jasło Wschód - diecezja Rzeszowska.