Jasło Parafia Matki Bożej Częstochowskiej

Ludu mój ludu... cóżem ci uczynił...

W czemem zasmucił albo w czem zawinił...

Ludu mój ludu, cóżem ci uczynił...

Ludu mój ludu cóżem ci uczynił
W czemem zasmucił albo w czem zawinił
Jam cię wyzwolił z mocy Faraona
A tyś przyrządził krzyż na me ramiona
Ludu mój ludu cóżem ci uczynił
W czemem zasmucił albo w czem zawinił


Jam cię wprowadził w kraj miodem płynący
Tyś mi zgotował śmierci znak hańbiący



Ludu mój ludu cóżem ci uczynił
W czemem zasmucił albo w czem zawinił

Jam ciebie szczepił winnico wybrana
A tyś mnie octem poił swego Pana
Ludu mój ludu cóżem ci uczynił
W czemem zasmucił albo w czem zawinił

Jam dla cię spuszczał na Egipt karanie
A tyś mnie wydał na ubiczowanie
Ludu mój ludu cóżem ci uczynił
W czemem zasmucił albo w czem zawinił

Jam Faraona dał w odmęt bałwanów
A tyś mnie wydał książętom kapłanów
Ludu mój ludu cóżem ci uczynił
W czemem zasmucił albo w czem zawinił

Morzem otworzył byś szedł suchą nogą
A tyś mi włócznią bok otworzył srogą
Ludu mój ludu cóżem ci uczynił
W czemem zasmucił albo w czem zawinił

Jam ci był wodzem w kolumnie obłoku
Tyś mnie wiódł słuchać Piłata wyroku
Ludu mój ludu cóżem ci uczynił
W czemem zasmucił albo w czem zawinił

Jam ciebie karmił manny rozkoszami
Tyś mnie odpłacił policzkowaniami
Ludu mój ludu cóżem ci uczynił
W czemem zasmucił albo w czem zawinił

Jam ci ze skały dobył wodę zdrową
A tyś mnie poił goryczą żółciową
Ludu mój ludu cóżem ci uczynił
W czemem zasmucił albo w czem zawinił

Jam dał że zbici Chanaan królowie
A ty zaś trzciną biłeś mnie po głowie
Ludu mój ludu cóżem ci uczynił
W czemem zasmucił albo w czem zawinił

Jam ci dał berło Judzie powierzone
A tyś mi wtłoczył cierniową koronę
Ludu mój ludu cóżem ci uczynił
W czemem zasmucił albo w czem zawinił

Jam cię wywyższył między narodami
Tyś mnie na krzyżu podwyższył z łotrami...

Odsłony: 261

Słowo na dziś

13 czerwiec 2026

EWANGELIA NA CO DZIEŃ
  • Sobota, 13 Czerwca : Księga Izajasza 61,9-11.
    Plemię ich będzie znane wśród narodów i między ludami – ich potomstwo. Wszyscy, co ich zobaczą, uznają, że oni są błogosławionym szczepem Pana. «Ogromnie się weselę w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim, bo mnie przyodział w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości, jak oblubieńca, który wkłada zawój, jak oblubienicę strojną w swe klejnoty. Zaiste, jak ziemia wydaje swe plony, jak ogród rozplenia swe zasiewy, tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość i chwała wobec wszystkich narodów».

Rozważania

13 czerwiec 2026

Bezpłatna elektroniczna prenumerata Czytań dostępna jest pod adresem: https://mateusz.pl/czytania/prenumerata/
  • Czytania na sobotę, 13 czerwca 2026

    Wspomnienie Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny

    (Iz 61, 9-11)

    Plemię narodu mego będzie znane wśród narodów i między ludami ich potomstwo. Wszyscy, co ich zobaczą, uznają, że oni są szczepem błogosławionym Pana. Ogromnie się weselę w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim, bo mnie przyodział w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości, jak oblubieńca, który wkłada zawój, jak oblubienicę strojną w swe klejnoty. Zaiste, jak ziemia wydaje swe plony, jak ogród rozplenia swe zasiewy, tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość i chwała wobec wszystkich narodów.

    (1 Sm 2, 1. 4-5, 6-7, 8abcd)

    REFREN: Całym swym sercem raduję się w Panu

    Raduje się me serce w Panu,
    moc moja dzięki Panu się wznosi,
    rozwarły się me usta na wrogów moich,
    gdyż cieszyć się mogę Twoją pomocą.

    Łuk mocarzy się łamie,
    a słabi przepasują się mocą.
    Za chleb najmują się syci, a głodni odpoczywają,
    niepłodna rodzi siedmioro, a więdnie bogata w dzieci.

    To Pan daje śmierć i życie,
    w grób wtrąca i zeń wywodzi.
    Pan uboży i wzbogaca,
    poniża i wywyższa.

    Z pyłu podnosi biedaka,
    z barłogu dźwiga nędzarza,
    by go wśród możnych posadzić,
    by dać mu stolicę chwały.

    Aklamacja (Łk 2, 19)

    Błogosławiona jesteś, Panno Maryjo, zachowałaś słowa Boże i rozważałaś je w sercu swoim.

    (Łk 2, 41-51)

    Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał On lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy szukając Go. Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: "Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie". Lecz On im odpowiedział: "Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca»? Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu.

Refleksje

Źródła nie znaleziono

Radio VIA - Posłuchaj

Radio VIA Posłuchaj klikając w symbol Play
Lub kliknij logo radia (nowe okienko)
 radio icon100

Szukaj na stronie

Losowe zdjęcie

Brak grafik
  2. Start
  3. Czytelnia

Menu rozwijane