Jasło Parafia Matki Bożej Częstochowskiej

Proście a otrzymacie.. J 14,16

droga do swiatlosciBóg – Duch Święty nazywany jest Parakletem.
Jednak to słowo zaczerpnięte z greki ma różne tłumaczenia na język polski:
  • pocieszyciel,
  • obrońca,
  • adwokat…
Wszystkie one są prawdziwe.
"A ja będę prosił Ojca i da wam innego Wspomożyciela, aby pozostał z wami na zawsze." (J 14,16)
Paraklet jest tłumaczony czasem jako Wspomożyciel, który obiecany został po Wniebowstąpieniu Jezusa, abyśmy nie czuli się samotni.
"Nie pozostawię was sierotami, lecz powrócę do was" (J 14,18).
Na pewno nie możemy zredukować Ducha Świętego do substancji aktywnej jak tajemniczych mikrogranulków w twoim proszku do prania, czy jakiejś energii.
Ewidentnie jest On Osobą (jedną z Trójcy Świętej), a poznawanie Ducha będzie zależało od osobistego i personalnego kontaktu, do jakiego nieustannie jesteśmy zapraszani.

Przed użyciem zapoznaj się osobiście… i nie martw się, nie szkodzi.

Działanie obronne

Dosłowne tłumaczenie słowa Paraklet (para kaleo) znaczy tyle co „przywołany by być blisko”.
Słowo to jest bardziej nam znane w wersji łacińskiej jako adwokat (ad vocato).
Ewangelista Łukasz przytacza słowa Chrystusa, który tak zapewnia swoich uczniów:
"Kiedy was ciągać będą po synagogach, urzędach i władzach, nie martwcie się, w jaki sposób albo czym macie się bronić lub co mówić,
bo Duch Święty pouczy was w tej właśnie godzinie, co należy powiedzieć" (Łk 12,11-12).

Mieć takiego obrońcę, zaiste! To jest Dobra Nowina!
On jest i naszym pocieszycielem i naszym obrońcą i staje po naszej stronie w sądzie ale…to wszystko to jeszcze niewiele.

Paraklet to ktoś kto według starożytnej tradycji mógł stanąć na rozprawie obok skazanego.
Nie musiał nic mówić, a sama jego obecność zamykała usta oskarżycielowi.
Sąd nie mógł skazać tego za którym wstawiał się paraklet.

To właśnie kogoś takiego obiecuje nam Jezus. Sprawiedliwego, który swoją sprawiedliwością zakryje nasze grzechy i przewinienia.
Choćbyśmy się nie wiem jak starali nasze życie nie będzie bezgrzeszne, nasze życie nie będzie doskonałe ale Bóg znalazł na to sposób. Zsyła Parakleta, by sąd nad nami mógł się zakończyć szczęśliwie.

Od nas jednak zależy czy zechcemy by stał obok nas, czy zechcemy by zasłonił nasze grzechy.
My przecież sami uwielbiamy się wybielać i usprawiedliwiać, zbierać zasługi i robić dobre wrażenie…
Jesteśmy w tym żałośni bo to nie jest droga do prawdziwej doskonałości.
Tylko siebie pogrążamy, a tymczasem Paraklet może nas uratować.
Paraklet - nie walcz sam
Odsłony: 3634

Słowo na dziś

13 czerwiec 2026

EWANGELIA NA CO DZIEŃ
  • Sobota, 13 Czerwca : Księga Izajasza 61,9-11.
    Plemię ich będzie znane wśród narodów i między ludami – ich potomstwo. Wszyscy, co ich zobaczą, uznają, że oni są błogosławionym szczepem Pana. «Ogromnie się weselę w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim, bo mnie przyodział w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości, jak oblubieńca, który wkłada zawój, jak oblubienicę strojną w swe klejnoty. Zaiste, jak ziemia wydaje swe plony, jak ogród rozplenia swe zasiewy, tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość i chwała wobec wszystkich narodów».

Rozważania

13 czerwiec 2026

Bezpłatna elektroniczna prenumerata Czytań dostępna jest pod adresem: https://mateusz.pl/czytania/prenumerata/
  • Czytania na sobotę, 13 czerwca 2026

    Wspomnienie Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny

    (Iz 61, 9-11)

    Plemię narodu mego będzie znane wśród narodów i między ludami ich potomstwo. Wszyscy, co ich zobaczą, uznają, że oni są szczepem błogosławionym Pana. Ogromnie się weselę w Panu, dusza moja raduje się w Bogu moim, bo mnie przyodział w szaty zbawienia, okrył mnie płaszczem sprawiedliwości, jak oblubieńca, który wkłada zawój, jak oblubienicę strojną w swe klejnoty. Zaiste, jak ziemia wydaje swe plony, jak ogród rozplenia swe zasiewy, tak Pan Bóg sprawi, że się rozpleni sprawiedliwość i chwała wobec wszystkich narodów.

    (1 Sm 2, 1. 4-5, 6-7, 8abcd)

    REFREN: Całym swym sercem raduję się w Panu

    Raduje się me serce w Panu,
    moc moja dzięki Panu się wznosi,
    rozwarły się me usta na wrogów moich,
    gdyż cieszyć się mogę Twoją pomocą.

    Łuk mocarzy się łamie,
    a słabi przepasują się mocą.
    Za chleb najmują się syci, a głodni odpoczywają,
    niepłodna rodzi siedmioro, a więdnie bogata w dzieci.

    To Pan daje śmierć i życie,
    w grób wtrąca i zeń wywodzi.
    Pan uboży i wzbogaca,
    poniża i wywyższa.

    Z pyłu podnosi biedaka,
    z barłogu dźwiga nędzarza,
    by go wśród możnych posadzić,
    by dać mu stolicę chwały.

    Aklamacja (Łk 2, 19)

    Błogosławiona jesteś, Panno Maryjo, zachowałaś słowa Boże i rozważałaś je w sercu swoim.

    (Łk 2, 41-51)

    Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał On lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy szukając Go. Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: "Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie". Lecz On im odpowiedział: "Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca»? Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu.

Refleksje

Źródła nie znaleziono

Radio VIA - Posłuchaj

Radio VIA Posłuchaj klikając w symbol Play
Lub kliknij logo radia (nowe okienko)
 radio icon100

Szukaj na stronie

Losowe zdjęcie

Brak grafik
  2. Start
  3. Czytelnia

Menu rozwijane