Zaufanie PDF Drukuj Email
Wpisany przez Weronika   
piątek, 03 lutego 2017 11:25

„Lecz ci, co zaufali Panu, odzyskują siły, otrzymują skrzydła jak orły: biegną bez zmęczenia, bez znużenia idą” (Iz 40, 31).

alt  Słowa te są odzwierciedleniem tego, co nam daje wiara i ufność. Musimy pokonywać własne słabości i ograniczenia. Często idziemy wyboistą drogą przez nasze życie, nierzadko przy tym ogromnie cierpimy. Zastanawiamy się wtedy nad sensem naszej wiary. W chwilach takiej introspekcji, nigdy się nie możemy poddawać, niezależnie od okoliczności, w jakich doświadcza nas los, chociażby „waliła się ziemia i góry zapadały w otchłań morza”.

W tym tkwi tajemnica ufności i wiary.Każdy z nas ma zachwianie wiary, bo prosimy o jakąś łaskę a nie zostajemy wysłuchani, bo spadła na nas ogromna tragedia, choroba. Sztuką jest aby w takich chwilach oddać Bogu całe swoje życie, cierpienie, troski, kłopoty, to on ma być na Pierwszym miejscu, z nim codziennie mamy zmagać się z naszym życiem. Nie traktuj Boga jak odległa nierealistyczną postać, on jest żywy i obecny przy Tobie codziennie przez 24/dobę, on kołacze do drzwi, czy mu otworzysz, czy zaprosisz go do swojego życia? Czy pozwolisz mu cudownie działać?Ale nie po Twojej myśli, lecz to On ma plan na Twoje życie, ty się mu oddaə. Nie moja wola lecz Twoja niech się stanie.Zaufaj mu choćby się waliło i paliło i nawet jakby wydawało się że gorzej być nie może zamknij oczy swojej duszy i wyszepcz JEZU TY SIĘ TYM ZAJMIJ, JEZU UFAM TOBIE, BĄDŹ WOLA TWOJA...

 

 

Dodaj komentarz

Komentarze zostają opublikowane po weryfikacji.
Złośliwe i niestosowne komentarze nie będą publikowane.


Kod antysapmowy
Odśwież

Ewangelia na dziś

Fragment Ewangelii na dzisiejszy dzień.
  • Sobota 2017-05-27, 6. tydz. wielkanocny
    J 16,23b-28
    Jezus powiedział do swoich uczniów: „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: O cokolwiek byście prosili Ojca, da wam w imię moje. Do tej pory o nic nie prosiliście w imię moje: Proście, a otrzymacie, aby radość wasza była pełna. Mówiłem wam o tych sprawach w przypowieściach. Nadchodzi godzina, kiedy już nie będę wam mówił w przypowieściach, ale całkiem otwarcie oznajmię wam o Ojcu. W owym dniu będziecie prosić w imię moje, i nie mówię, że Ja będę musiał prosić Ojca za wami. Albowiem Ojciec sam was miłuje, bo wyście Mnie umiłowali i uwierzyli, że wyszedłem od Boga. Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat; znowu opuszczam świat i idę do Ojca”.

Radio Dobra Nowina RDN

Radio opoka

Otwórz webplayer w nowym oddzielnym okienku:

Radio VIA - Posłuchaj

Radio VIA
(Odtwarzacz został zastąpiony na HTML5 i działa prawidłowo)
Lub kliknij logo radia (nowe okienko)
Lub wybierz odtwarzacz:

Czytania na każdy dzień

Czytania na każdy dzień
Bezpłatna elektroniczna prenumerata Czytań dostępna jest pod adresem: http://www.mateusz.pl/czytania/prenumerata/
  • Czytania na piątek, 26 maja 2017

    Wspomnienie św. Filipa Nereusza, prezbitera

    (Dz 18,9-18)
    Kiedy Paweł przebywał w Koryncie w nocy Pan przemówił do niego w widzeniu: Przestań się lękać, a przemawiaj i nie milcz, bo Ja jestem z tobą i nikt nie targnie się na ciebie, aby cię skrzywdzić, dlatego że wiele ludu mam w tym mieście. Pozostał więc i głosił im słowo Boże przez rok i sześć miesięcy. Kiedy Gallio został prokonsulem Achai, Żydzi jednomyślnie wystąpili przeciw Pawłowi i przyprowadzili go przed sąd. Powiedzieli: Ten namawia ludzi, aby czcili Boga niezgodnie z Prawem. Gdy Paweł miał już usta otworzyć, Gallio przemówił do Żydów: Gdyby tu chodziło o jakieś przestępstwo albo zły czyn, zająłbym się wami, Żydzi, jak należy, ale gdy spór toczy się o słowa i nazwy, i o wasze Prawo, rozpatrzcie to sami. Ja nie chcę być sędzią w tych sprawach. I wypędził ich z sądu. A wszyscy Grecy, schwyciwszy przewodniczącego synagogi, Sostenesa, bili go przed sądem, lecz Galliona nic to nie obchodziło. Paweł pozostał jeszcze przez dłuższy czas, potem pożegnał się z braćmi i popłynął do Syrii, a z nim Pryscylla i Akwila. W Kenchrach ostrzygł głowę, bo złożył taki ślub.

    (Ps 47,2-7)
    REFREN: Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi

    Wszystkie narody klaskajcie w dłonie,
    radosnym głosem wykrzykujcie Bogu,
    bo Pan Najwyższy straszliwy,
    jest wielkim Królem nad całą ziemią.

    On nam poddaje narody
    i ludy rzuca pod nasze stopy.
    Wybiera nam na dziedzictwo
    chlubę Jakuba, którego miłuje.

    Bóg wstępuje wśród radosnych okrzyków,
    Pan wstępuje przy dźwięku trąby.
    Śpiewajcie psalmy Bogu, śpiewajcie,
    śpiewajcie Królowi naszemu, śpiewajcie.

    (J 16,28)
    Wyszedłem od Ojca i na świat przyszedłem, znowu opuszczam świat i wracam do Ojca.

    (J 16,20-23a)
    Jezus powiedział do swoich uczniów: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz zamieni się w radość. Kobieta, gdy rodzi, doznaje smutku, bo przyszła jej godzina. Gdy jednak urodzi dziecię, już nie pamięta o bólu z powodu radości, że się człowiek narodził na świat. Także i wy teraz doznajecie smutku. Znowu jednak was zobaczę, i rozraduje się serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać. W owym zaś dniu o nic Mnie nie będziecie pytać.