Zaufanie PDF Drukuj Email
Wpisany przez Weronika   
piątek, 03 lutego 2017 11:25

„Lecz ci, co zaufali Panu, odzyskują siły, otrzymują skrzydła jak orły: biegną bez zmęczenia, bez znużenia idą” (Iz 40, 31).

alt  Słowa te są odzwierciedleniem tego, co nam daje wiara i ufność. Musimy pokonywać własne słabości i ograniczenia. Często idziemy wyboistą drogą przez nasze życie, nierzadko przy tym ogromnie cierpimy. Zastanawiamy się wtedy nad sensem naszej wiary. W chwilach takiej introspekcji, nigdy się nie możemy poddawać, niezależnie od okoliczności, w jakich doświadcza nas los, chociażby „waliła się ziemia i góry zapadały w otchłań morza”.

W tym tkwi tajemnica ufności i wiary.Każdy z nas ma zachwianie wiary, bo prosimy o jakąś łaskę a nie zostajemy wysłuchani, bo spadła na nas ogromna tragedia, choroba. Sztuką jest aby w takich chwilach oddać Bogu całe swoje życie, cierpienie, troski, kłopoty, to on ma być na Pierwszym miejscu, z nim codziennie mamy zmagać się z naszym życiem. Nie traktuj Boga jak odległa nierealistyczną postać, on jest żywy i obecny przy Tobie codziennie przez 24/dobę, on kołacze do drzwi, czy mu otworzysz, czy zaprosisz go do swojego życia? Czy pozwolisz mu cudownie działać?Ale nie po Twojej myśli, lecz to On ma plan na Twoje życie, ty się mu oddaə. Nie moja wola lecz Twoja niech się stanie.Zaufaj mu choćby się waliło i paliło i nawet jakby wydawało się że gorzej być nie może zamknij oczy swojej duszy i wyszepcz JEZU TY SIĘ TYM ZAJMIJ, JEZU UFAM TOBIE, BĄDŹ WOLA TWOJA...

 

 

Dodaj komentarz

Komentarze zostają opublikowane po weryfikacji.
Złośliwe i niestosowne komentarze nie będą publikowane.


Kod antysapmowy
Odśwież

Ewangelia na dziś

Fragment Ewangelii na dzisiejszy dzień.
  • Sobota 2017-11-18, Wspomnienie Bł. Karoliny Kózkówny, Dziewicy i Męczennicy
    Łk 18,1-8
    Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść o tym, że zawsze powinni się modlić i nie ustawać: „W pewnym mieście żył sędzia, który Boga się nie bał i nie liczył się z ludźmi. W tym samym mieście żyła wdowa, która przychodziła do niego z prośbą: «Obroń mnie przed moim przeciwnikiem». Przez pewien czas nie chciał». Lecz potem rzekł do siebie: «Chociaż Boga się nie boję ani z ludźmi się nie liczę, to jednak ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa, wezmę ją w obronę, żeby nie przychodziła bez końca i nie zadręczała mnie»”. I Pan dodał: „Słuchajcie, co ten niesprawiedliwy sędzia mówi. A Bóg czyż nie weźmie w obronę swoich wybranych, którzy dniem i nocą wołają do Niego, i czy będzie zwlekał w ich sprawie? Powiadam wam, że prędko weźmie ich w obronę. Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?”

Radio Dobra Nowina RDN

Radio opoka

Otwórz webplayer w nowym oddzielnym okienku:

Radio VIA - Posłuchaj

Radio VIA
(Odtwarzacz został zastąpiony na HTML5 i działa prawidłowo)
Lub kliknij logo radia (nowe okienko)
Lub wybierz odtwarzacz:

Czytania na każdy dzień

Czytania na każdy dzień
Bezpłatna elektroniczna prenumerata Czytań dostępna jest pod adresem: http://www.mateusz.pl/czytania/prenumerata/
  • Czytania na sobotę, 18 listopada 2017

    Wspomnienie bł. Karoliny Kózkówny, dziewicy i męczennicy

    (Mdr 18,14-16.19,6-9)
    Gdy głęboka cisza zalegała wszystko, a noc w swoim biegu dosięgała połowy, wszechmocne Twe słowo z nieba, z królewskiej stolicy, jak miecz ostry niosąc Twój nieodwołalny rozkaz, jak srogi wojownik runęło pośrodku zatraconej ziemi. I stanąwszy, napełniło wszystko śmiercią: nieba sięgało i rozchodziło się po ziemi. Całe stworzenie znów zostało przekształcone w swej naturze, powolne Twoim rozkazom, by dzieci Twe zachować bez szkody. Obłok ocieniający obóz i suchy ląd ujrzano, jak się wynurzał z wody poprzednio stojącej: drogą otwartą - Morze Czerwone i pole zielone - z burzliwej głębiny. Przeszli tędy wszyscy, których chroniła Twa ręka, ujrzawszy cuda godne podziwu. Byli jak konie na pastwisku i jak baranki brykali, wielbiąc Ciebie, Panie, któryś ich wybawił.

    (Ps 105,2-3.36-37.42-43)
    REFREN: Wspomnijcie cuda, które Pan Bóg zdziałał

    Śpiewajcie i grajcie Mu psalmy,
    rozsławiajcie wszystkie Jego cuda.
    Szczyćcie się Jego świętym imieniem,
    niech się weseli serce szukających Pana.

    Pobił wszystkich pierworodnych ich kraju,
    cały kwiat ich potęgi.
    A lud swój wyprowadził ze srebrem i złotem
    i nikt nie był słaby w jego pokoleniach.

    Pamiętał bowiem o swym świętym słowie
    danym Abrahamowi, swojemu słudze.
    I wyprowadził swój lud wśród radości,
    z weselem swoich wybranych.

    (2 Tes 2,14)
    Bóg wezwał nas przez Ewangelię, abyśmy dostąpili chwały naszego Pana Jezusa Chrystusa.

    (Łk 18,1-8)
    Jezus opowiedział swoim uczniom przypowieść o tym, że zawsze powinni modlić się i nie ustawać: W pewnym mieście żył sędzia, który Boga się nie bał i nie liczył się z ludźmi. W tym samym mieście żyła wdowa, która przychodziła do niego z prośbą: Obroń mnie przed moim przeciwnikiem. Przez pewien czas nie chciał; lecz potem rzekł do siebie: Chociaż Boga się nie boję ani z ludźmi się nie liczę, to jednak, ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa, wezmę ją w obronę, żeby nie przychodziła bez końca i nie zadręczała mnie. I Pan dodał: Słuchajcie, co ten niesprawiedliwy sędzia mówi. A Bóg, czyż nie weźmie w obronę swoich wybranych, którzy dniem i nocą wołają do Niego, i czy będzie zwlekał w ich sprawie? Powiadam wam, że prędko weźmie ich w obronę. Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?